بلاگر محترم و ناشناسی به نام پسر دزفولی + زحمت کشیده و برایم کامنتی در پُست قبلی گذشته به این مضمون :

=====

سلام آقا موزون.....
مهندس شکست چه مزه اس؟؟
اون از پاپی زاده که کامنتم در تعریفش رو تایید نکردید.ولی دیدید که با چه رای بالایی در اومد....
اینم  از روحانی......که مدام میگفتی جلیلی مالک اشتر 92 و غیره......در شنود هم تصاویری در تخریب روحانی درج کردید............ولی می بینید که مردم به دکتر روحانی اعتماد کردن......
مهندس خواستم تحلیلت رو بدونم.......شما اشتباه می کنید یا ما؟؟
ممنون........توفیق من الله......

=====
می خواستم پُستی آبدار و مَشتی به احترام ایشان بنویسم که حتی تا نصفه و نیمه هم نوشته بودم، اما امروز برادر اهل قلم و فرهیخته ام، محمد کوره پز + به حد کفایت نوشت و زحمت بنده را کم کرد. الحق که چقدر هم خوب و دقیق نوشته است.

شما را میهمان می کنم به خواندن این نوشته ی وزین و پرمغز.

                                                  ***

اما چند ابهام در کامنت پسردزفولی هست که همینجا خدمت ایشان توضیح می دهم.

پسرم :

1) اتفاقا بنده مزه ی شکست را خیلی بهتر از تو می دانم عزیزم.

من مزه ی شکست را 2 بار تا مغز استخوان چشیده ام.

بار اول 25 سال قبل بود.

هنوز هم تلخی آن شکست از کامم زدوده نشده.

مردادماه 1367 با پذیرش قطعنامه 598 سنگین ترین شکست زندگی ام را تجربه کردم.

بار دوم در 14 خردادسال 68 بود که جام زهر قطعنامه کار خودش را کرد و سفر ملکوتی مولایم مرا در خود مچاله کرد.

هرچند که 24 ساعت بعد، خِبرگان رهبری مرهمی بر دلهایمان نهاد که تا همین حالا التیام بخش آن شکست بوده و خواهد بود.(جانم به فدای روی مبارک امام حاضر باد)

و خدا می داند در هیچ برهه ای دیگر احساس شکست نکردم.

بنده در همین اتفاق وارونه ای که اکنون افتاده، خیر و برکتی نهفته می بینم که شما هم در آینده نزدیک شاهد آن خواهید بود.

2) کامنتی را که در مورد پاپی مدعی هستید از او تعریف کرده اید و من درج نکردم آدرس زمانش را بدهید تا پیدا کنم و ببینم چرا شما باید از کسی تعریف کرده باشی و من درجش نکنم.

دوست من، مطمئن باش اگر در کامنتی فقط از پاپی تعریف کنی حتما درجش می کنم اما اگر در همان کامنت به موازات تعریف از پاپی عبارات نامناسب دیگری را درج کرده باشی حتما تایید نخواهد شد. لذا لطف کن آدرس و زمان آن کامنت را بگو پیداش می کنم و تاییدش می نمایم. حتی همین حالا اگر دلت برای مجیزگویی از عباس آقا لک زده برایم بنویس تا درجش کنم. اما مراقب باش در لابلای قربان و صدقه رفتن برای پاپی به شخص دیگری حمله نکنی.

نکته : شما که اینقدر مدافع پاپی ها و روحانی ها هستی چرا در وبلاگت اثری در حمایت از آنان نیست؟

کامنتینگ دیسون تنها جایی است که حال می کنی مخلص آنها باشی؟

سوال است ها !! نیشخند

3) راجع به تعریف هایی که از جلیلی می کردم.

هنوز هم با قدرت می گویم که حضرت آقا مالک های اشتر متعددی دارد.

شمای نوعی اگر هم بخواهی می توانی مالک اشتر آقا باشی (همینطور که ظاهرا خیلی دوست دارید مالک اشتر پاپی باشید) به شرطی که اول مالک روح و روان خودت شده باشی و اجازه ندهی که در انتخابات، گفتمان «شکم» به کلی مشغولت کند.(مثال زدم ها)

عرضم به حضور انورت،

مالکان اشتر حضرت آقا، بوده اند و خواهند بود. عجله نکن عزیزم.

به قول خودت که بالای وبلاگت نوشتی :

         «طوری در مورد دیگران قضاوت کن که بعدا پشیمون نشی»

راجع به بنده طوری قضاوت نکن که بعداً پشیمان بشوی.

بنده ،

از اینکه در سال 68 به هاشمی رای دادم پشیمان نیستم.

از اینکه در سال 72 به هاشمی رای ندادم پشیمان نیستم

از اینکه در سال 76 و 80 به خاتمی رای ندادم پشیمان نیستم.

از اینکه در سال 84 و در مرحله ی اول به قالیباف رای دادم پشیمانم.

از اینکه در سال 84 و در مرحله دوم به احمدی نژاد رای دادم پشیمان نیستم

از اینکه در سال 88 به احمدی نژاد رای دادم پشیمان نیستم.

از اینکه الان به جلیلی رای دادم پشیمان نیستم.

از اینکه در صورت رفتن قالیباف و روحانی به دور دوم، تصمیم به رأی به قالیباف داشتم پشیمان نیستم.

همه اینها باید برایت روشن کند : بنده از اینکه در هر مقطعی اصلِ رأی دادنِ به اصلحِ موردِ تشخیصم را رعایت کنم پشیمان نیستم ولو دنیا «کن فیکون» بشود.

می دانی چرا؟

چون من قبل از سید علی، پدری داشتم به نام که سید روح الله که فرمود :

ما مکلف به تکلیفیم موظف به نتیجه نیستیم.

فرمود : کار برای خدا دلسردی ندارد.

فرمود : پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکت شما آسیب نرسد.

پسرم،

پسر دزفولی

از خودت بپرس،

اگر همین حالا امریکا به ایران حمله کند(که البته وجودش را ندارد) آیا آنهایی که با کشف حجاب در میدان هفت حوض تهران جشن پیروزی خودشان را به رقاصی نشستند توان رویارویی در برابر حرامزاده های یانکی را دارند یا آن 4 میلیون نفری که به جلیلی رای دادند؟

پس یادت باشد : که یک مرد جنگی به از صد هزار (با عرض احترام به تمام ملت ایران)

4) در مورد اینکه چه کسی اشتباه کرده است؟ به نظر من کسی که بدون اعتقاد قلبی به کسی رای می دهد اشتباه کرده است. مثلا شما اگر با اعتقاد به اینکه رأی به پاپی رأیی درست، منطقی، خداپسندانه و مومنانه بوده شک نکن که اشتباه نکرده ای و کارت درست بوده است. اما اگر به روحانی برای این رأی داده باشی که فلانی رای نیاورد (بی آنکه به خود روحانی اعتقاد داشته باشی) شک نکن که گرزهای آتشین جهنم انتظارت را می کشد. اما اگر واقعا به حسن روحانی و سلامتش و توانایی اش و تعهدش مومن باشی و به او رأی داده باشی شک نکن که مأجوری ، حتی اگر بعدأ از این رأی پشیمان شوی.

بنابراین بنده هیچوقت (طی 26 سال گذشته که اجازه ی رأی داشته ام) اشتباه نکرده ام حتی از رأیی که در مرحله ی اول سال 84 به قالیباف دادم(پشیمانم از ضعفم در تشخیص اصلح، اما اشتباه نکردم).

نکته : آن تخریبی که از روحانی اشاره کردید تخریب نیست و نقد رفتار یک کاندیدای ریاست جمهوری بود نه حتی رئیس جمهور منتخب کنونی.(به تاریخ آن پُست توجه کنید)

نکته : شما هنوز هم در دیسون دنبال حق و حقوق کامنت های خود هستید درحالیکه کامنتینگ وبلاگ خودتان کاملا مسدود است؟

مرسی انصاف!! قهقهه

.

.

 

یک سوال خصوصی : شما هنوز فارغ التحصیل نشده اید؟ تا ابد دانشجو می مانید؟

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٢/۳/٢٧ | ۱٢:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()