رسم است که در بزرگترین و عزیزترین عید تاریخ یعنی غدیر، به هر سید و ساداتی که می رسیم طلب عیدی می کنیم.

معمولا عیدی را از بزرگتر می گیرند.

اما در گرفتن عیدی غدیر، سن و سال مطرح نیست بلکه سیادت و سید بودن ملاک است.

شاید در عید نوروز، سود مالی را عیدی گیرندگان ببرند و عیدی دهندگان رقمی را از دست بدهند، لکن در غدیر، هم گیرنده و هم دهنده ی عیدی منتفع می شوند.

چرا؟

روشن است.

عیدی گیرنده، گرفتن هدیه و عیدی را(رقمش مهم نیست) تبرک زندگی و معیشت خویش می داند چرا که آن را از دست مبارک سلاله ی آل بتول(س) می گیرد و با تبریک گفتن عید غدیر به سادات عادی جامعه و گرفتن سکه ای کوچک از آنان به نوعی با اهل بیت علیهم السلام تجدید بیعت و دلسپردگی کرده و به این انقیاد قلبی افتخار می کند.

از سویی سادات محترم با مواجه شدن تقاضای عیدی از سوی دوستان عام خویش، گوشزد می شوند که جایگاه و متانت علوی خویش را نباید فراموش کنند.

چه اینکه از قدیم در فرهنگ عمومی ما ایرانیان (نمی دانم سندیت آن چه میزان است) این بوده و هست که رفتار نیک و بد سادات برای آنان مسئولیتی مضاعف در برابر خداوند دارد.

بگذریم..

وقتی در بزرگترین عید روزگار، این سادات جامعه ی ما هستند که میزبان محسوب می شوند آیا نباید در بزرگترین عزای تاریخ ایشان را صاحب عزا و میزبان عزا دانست؟

شاید خوانندگان عزیز بگویند : از کرامات شیخ ما چه عجب، دست را باز کرد و گفت : این است وجب!

آری میدانم که شما نیز به صاحب عزا بودنِ علویونِ جامعهِ پیرامونیِ ما اذعان دارید اما انصافاً نمود عینی این باورِ ما چقدر محسوس است؟

آیا روز اول محرم که می شود ما مردم غیر سادات، خودمان را مکلف می دانیم که به هر سیدی که رسیدیم دستی به نشانه ی احترام به سینه بگذاریم و عرض کنیم : تسلیت عرض می کنم آقا سید.

تسلیت عرض میکنم بی بی . (ما دزفولی ها به تمامی علویه های محترم در هر سنی که باشند خطاب می کنیم : بی بی)

واقعا هردوی ما گوینده و شنونده ی این تسلیتِ مختصر، انتفاع روحی و معنوی نخواهیم برد؟

یقیناً وقتی رسم شود و همه عادت کنند که با رسیدن اول محرم به سادات عزیز (در هر رده اجتماعی و سن و سالی که باشند) تسلیت بگویند چه اتفاقات مبارکی در فرهنگ عمومی خواهد افتاد.

کمترینش آنست که برخی سادات عزیز که به نوعی شرم حضور دارند ازاینکه احترام ساداتی به آنان گذاشته شود مکلف می شوند تا خود را صاحب عزای حقیقی بدانند و شأن صاحب عزایی را در رفتار روزمره ی خود به نمایش بگذارند.

برخی سادات محترم که متاسفانه برخی رفتارهای ناشایست (مثل بدحجابی و ...) بر فرهنگ عمومی شان غالب شده و شأن ساداتی خویش را به فراموشی سپرده اند با این تسلیت شاید تکانی بخورند و به خود آیند که آنان «خون خدا» را در رگ هایشان به امانت دارند. حقیقت این است که فراموشی شأن سید بودن در جامعه ی ما یک آسیب فرهنگی محسوب می شود.

از سوی دیگر برخی سادات مقید و متقی هم که از منظر صاحب عزا بودن به حاشیه رانده شده اند (منظور اینکه برخی مردم در صاحب عزا بودن از آنان جلو زده اند) شاید دلجویی شده و به میدان آورده می شوند.

چرا در شهری که مزین به حضور چهارمین بقعه ی اهل بیت در ایران است و مشهور به سبزقباست نباید ساداتِ دسته جات محرم در پیشانی هیئت جای گیرند و هرکدام یک شال ساده ی سبز بر گردن بیاویزند؟

آیا به جای اینکه عده ای گردن خود را با شال های رنگارنگ کُلفت کنند بهتر نیست تا تمامی سادات آن هیئت در جلوی هیئت و شانه به شانه روحانیت بایستند و با شالهای سبز نشان دهند که نماینده و خاکسار حضور حضرت سبزقبا(ع) در دزفول اند؟

آیا زیبنده نیست تا هیئات بجای افتخار به گردن های کلفت شده با شال به تعداد سادات در هیئت خود افتخار کند؟ به راستی هر محله ای سید بیشتری درخود داشته باشد متبرک تر بنام علی و آل علی(ع) نیست؟

آیا عامه مردم با احیای این فرهنگ به یاد نخواهند آورد که سادات چشم و چراغ این کشورند.

اولاد علی(ع) برکت محلات و شهرهای ما هستند.

لذا :

به شورای محترم فرهنگ عمومی شهرستان دزفول پیشنهاد می شود تا به عنوان مُبدع و پیشتاز نشر این فرهنگ حمیده در کشور اقدام به اطلاع رسانی، فرهنگ سازی و نهادینه سازی از طریق منابر و تریبونهای مختلف نموده و از محرم پیش رو در جهت آغاز این طرح زیبا بهره برداری خداپسندانه نموده و سپس خروجی و تجربه ی کلاسه ی شده ی آن را به شورای فرهنگ عمومی کشور ارسال نمایند.

این نکته بسیار مهمی است که ایران در طول 1400 سال گذشته، هیچگاه بابت اعزاز و اکرامِ آل پیمبر(ص) ضرر نکرده است.

انشالله شهر عزیزَنازِ دسفیل بتواند پیشرو این طرح باشد.

اکنون متواضعانه و دست بر سینه به تمامی سادات دزفولی عزیز، شهادت ذبیح الله الاعظم(ع) را تسلیت عرض می کنیم.

یا حسین(ع)

 انعکاس مطلب در رهیاب نیوز +

پی نوشت 1) ادامه پست ترسناکترین پُست دیسون طلبتان باشد

پی نوشت 2) خدا بخواهد پُست بعدی نیز در خصوص یک موضوع نوستالژیک از محرم دزفول خواهد بود



موضوعات مرتبط: دیسون

تاريخ : ۱۳٩٢/۸/۱٤ | ۸:٥٥ ‎ق.ظ | نویسنده : | نظرات ()