دزفول یگانه هایی دارد که در هیچ کجای بلاد دور و نزدیک مانند ندارند.

یکی از این یگانه ها "قلم نی دزفول" است.

پیش از این،

از سید مرتضای سبزقبا خواسته بودم از من پیشی بگیرد و فیلمی در این خصوص بسازد،

چرا که نمیدانم کی مجال خواهم یافت تا حرف دلم را در این باب به تصویر بکشم.

از بخت بد،

در مجموعه مسئولان ذیربط شهر نیز، همت و توجه لازم دیده نمی شود،

و دزفول،

می رود که یکی دیگر از شاخصه های تمدنی چند هزارساله ی خود را کفن بگیرد.

 

 

دلم،

مدتهاست در عزای مرگ عنقریبِ "صنعت قلم دزفول" به گِل نشسته است.

روز گذشته،

مرگ ناگهانی استاد سید محمود سیادت (بزرگِ قلم و خوشنویسی دزفول) ، موجب شد تا باردیگر مرگ فرسایشی قلمِ دزفول برایم تداعی شود.

براستی او برای دزفول، همچون استاد امیرخانی برای ایران بود.

فردا جمعه بیشت و ششم خرداد، پیکر این استاد خط و قلم، تشییع خواهد شد.

پیشنهاد میکنم : به احترام آیه ی "ن و القلم و مایسطرون" آنان که مجال دارند حضور یابند.

 

 

مراسم تشییع  و تدفین پیکر این استاد فرزانه روز جمعه 291/3/26 ساعت 9 صبح در دزفول از جلوی درب منزل ایشان ( بلوار پیام آوران ، مقاومت 4 ، پ 50  )  تشییع و  در بقعه حضرت محمد بن جعفر (ع) درفول به خاک سپرده خواهد شد  ، مراسم ترحیم نیز همان روز بعد از ظهر ساعت 17  در مسجد شاهرکن الدین  واقع در خیابان طالقانی دزفول برپاست.

روحش شاد و راهش پر رهرو باد.





موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩۱/۳/٢٥ | ۸:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()