مکان این تصاویر کجاست؟

اینجا قبرستان وادی السلام در شهر مقدس نجف است.

این قبرستان را محل رَجعت تعدادی از پیامبران و امامان و مومنین در روز رجعت می‌دانند.
قبرستان وادی‌السلام در قسمت شمالی حرم علی بن ابی‌طالب در شهر نجف واقع و بزرگترین قبرستان خاورمیانه (و شاید جهان) است. وادی السلام از جنوب به حرم علی بن ابی‌طالب و خیابان اصلی نجف- کوفه (شارع علی بن ابیطالب) از شرق به جاده نجف - کربلا، از شمال به منطقه حی المهندسین و غرب به دریای سابق نجف محدود می‌گردد، در روایات است که ارواح مومنین در این قبرستان گرد هم می‌آیند و هر مومنی که از دنیا برود ملکی روحش را به اینجا می‌آورد و هر کس که در این قبرستان دفن شود عذاب قبر از او برداشته می‌شود.
پیامبر اسلام در همین مورد خطاب به علی بن ابی‌طالب گفته‌است:
    تو برادر من هستی، وعده دیدار من و شما در وادی‌السلام است.
در این قبرستان علاوه بر قبور اهالی عراق، قبور مردم مختلفی از ایران، هند، پاکستان، لبنان و دیگر کشورها دیده می‌شود. در قبرستان وادی‌السلام بسیاری از نامداران و شخصیت‌های دینی و آیینی دفن شده‌اند:

رئیس‌علی دلواری
علامه قطب الدین راوندی
آیه الله سید جمال‌الدین گلپایگانی
آیه الله سید محمد باقر صدر
آیه الله سید جمال الدین افجه ای
آیه الله سید علی قاضی طباطبایی

متاسفانه حزب بعث عراق آنگونه که شایسته ی وادی السلام است (خصوص آنکه مزار مطهر پیامبرانی همچون حضرت هود (ع) و حضرت صالح (ع) در آن قرار دارد) آنرا را ساماندهی نکرده است. خوانندگان محترم با کمی جستجو دراینترنت می توانند تصاویر مرموز و تاسف باری را از وضعیت درهم ریخته ی این مکان مقدس مشاهده نمایند.

گزارشاتی از زائرین ایرانی حاکی از آنست که به محض غروب آفتاب شهر نجف دیگر امکان حضور در وادی السلام نیست چرا که اشرار و اوباش در پناه این قبور قرار گرفته و امنیت وادی السلام تا طلوع خورشید صبح روز بعد در هاله ای از ابهام قرار دارد.

آنچه که در این مطلب ویژه مینماید اینکه ایرانی ها و ایضاً دزفولی های بسیاری در این قبرستان آرمیده اند.

عشق به دفن در وادی السلام و در جوار امیرالمومنین (ع) آنچنان بود که در سالهای اول دهه پنجاه شمسی که روابط میان دولت صدام و پهلوی حسنه نبود ایرانی های بسیاری به همکاری و همیاری شیعیان عراق، شبانه و به مدد بلم رانهای عراقی از طریق هورالعظیم(همانجا که سالها بعد محل شهادت رزمندگان اسلام شد) جنازه های عزیزان خود را طبق وصیتشان به نجف رسانده و در وادی السلام دفن میکردند.

خوانندگان محترم به تصویر شماره 1 یکبار دیگر دقت کنید.

معماری سنتی دزفول به وضوح در یکی از آرامگاه های خانوادگی در وادی السلام دیده می شود.

کاربری این بنا معادل است با همان سایه بان های(شارب ها) شهید آباد خودمان در دزفول.

اینکه چند سال پیش ساخته شده؟ من نمیدانم ! اما بسیار شنیده بودم که شباهت نسبی آب و هوای نجف اشرف با دزفول و حضور پررنگ دزفولی های نجف(در دهه های گذشته) موجب شده تا معماری زیبای آجری دزفول در وادی السلام و حتی خود شهر نجف نفوذ کند.

شاید تصویر 3 را بتوان چهره ی ظاهری قبرستان 2500 ساله ی وادی السلام تلقی کرد اما بزرگان فرموده اند که در چهره ی شهودی و باطنی وادی السلام کاخی باشکوه قرار دارد که محل اقامت کنونی حضرت امیر(ع) و صدیقه ی کبری(س) در زندگی برزخی آن بزرگواران است و به همین خاطر است که ارواح مومنین از بودن در این مکان (حتی آنان که در اقصی نقاط جهان دفن هستند) لذت میبرند.

قصه ی وادی السلام مثنوی هفتادمن است که از عهده ی زمان و قلم اینجانب خارج است.

اما تصویر شماره ی 2 :

یکی از بزرگترین علمای شیعه مرحوم آیه الله سید علی قاضی طباطبایی (اعلی الله مقامه) می باشد که ایشان استاد علامه طباطبایی(ره) نیز هستند.

خود مرحوم قاضی به یک واسطه شاگرد شیخ اعظم(ره) نیز هست.

اگر فرصت دارید به این لینک + مراجعه فرموده و قدری راجع به ایشان بخوانید و محظوظ شوید.

معظم له علاقه ی وافری به حضور در وادی السلام و عبادت های شبانه روزی در آنجا داشته اند.

تصویر شماره 2 مکانی است که در وادی السلام بوده و محل عبادت و تهجد آن بزرگوار بوده است و به گمانم ایشان در همین مکان نیز دفن است.

خدایا : مقامش عالی است، متعالی بگردان

تصویر 1

 

تصویر 2

برای سهولت در پاسخ :

یک راهنمایی

مکان هر دو تصویر 1 و 2 در این منطقه می باشد :


تصویر 3

/ 50 نظر / 232 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پسر دزفولی

ما که هر چی بگیم شما با ما موافق نیستید!!........اگه اونا که زدن ماشین و خونه و مغازه مردمو داغون کردن یاغی نیستن پس احتمالا من بدبخت یاغی ام که رفته بودم بیرون برا کارام.!!!!!.....هیچکس حرف بدبختی مثل منو نمی فهمه.......هیچ کس هم پاسخگو نیست..........اصلا معلوم نیس مقصر کیه........زده و شکسته و در رفته..........معلوم نیس خسارت ما بر عهده کیه!!.........آره احتمالا من یاغی ام!!!.......خداحافظ اخوی...........

غصه

سلام جناب مستطاب حضرت نقطه، دامت افاضاته(ا)!، به گمانم از جیب مبارک، به جای اسکناس ، سکه بهار آزادی از نوع نیم و ربع و تمام می بارد که ذی قیمت بودن جایزه موعود آن جناب برایتان محل تامل است! این یک نکته، نکته ی دوم اینکه بنده نیز تا پیش از زمان منقضی! به تکاپو بودم و پس از آن چون عصر پنجشنبه شد، به یاد درگذشتگان گشتم و مشغول فاتحه. ازمعما بگذریم، که مثل همیشه جالب بود ممنون از برادر موزون. اما.... غصه هایم از دردهای این سرزمین کهن مکرر است و خاطرم از اینهمه بدفهمی، مکدر.... باقی بقای شهر نورانی من....

کلام عرفان(محمد سخاوتی راد)

با سلام باید خدمت جناب شاکر عرض کنم مزار حضرت شیخ اعظم انصاری در ایوان باب القبله حرم مولا امیرالمؤمنین واقع است. به نظر بنده تصویر دوم باید منزل شیخ اعظم در سوق الحویش نجف پشت مسجد هندی و حوالی مسجد شیخ باشد.

نقطه

سلام . اما بعد : خواهرا بانو غصه : 1. از چه روی ، به جای این که طبق تقاضای این جانبه ، بدون القاب والعاب مورد خطابم قرار دهید ، مرا با حضرت و مستطاب ، مبتلای به حسرت ، و چشمانی پراب نمودید ؟! [کلافه] [گریه] 2. در کیف ( و نه جیب ) این جانبه حتی برگ اسفناج هم نیست ، چه برسد به اسکناس . 3. وعده دادن این جانبه نقاط گرامی را به آن جائزه ، با توجه امهال اندکم ، تعلیق بر محال بود . 4. طلا و در و گوهر ، در برابر ذی قیمت بودن دیانت و متانت و سلامت نفس طائفه ی نسوان ، قیمت و بهایی ندارد . 5. و اما وجه تامل : اظهار شوق فردی غنی ( یعنی شما ) ، نسبت به وعده ی شخصی فقیر ( یعنی این جانبه ) ، محل تامل است . 6. به ( از ما بهتران ) ابلاغ سلام بفرمایید .

غصه

سلام اما قبل! ما به وعده ی جایزه های نقطه ی حق گوی حقجو عادت داریم عادت داشتنی... مدتهاست که در دیسون و اوسون و ایسون به ما وعده ی کتاب و متاب و اخیرا سکه داده اید و دریغ از ادای یکی ... اما بعد! در این روز گار وانفسای دولت تدبیر و امید که ما ذلیل خرید نیم کیلو بادمجانیم، بایسته است که از هر نفحه ای چشم نپوشیم و در کسب اندک ذره ای بکوشیم... و بعد تر! قبلا درهمین دیسون ِ برادر موزون به جد عرض کرده بودیم ما آن هاراکه مامور به ابلاغ سلامشان کرده اید یارای اندیشیدن هم نداریم چه رسد به ابلاغ سلام! و از همین روی ترسان و بسیار لرزان تا اطلاع ثانوی، بدرود.

محمد حسين درچين

با سلام توفیق نصیب شده هر وقت به نجف می روم زائرین را هم به زیارت وادی السلام می برم . انشالله از نزدیک به اتفاق زیارت کنیم .

دختردسفیلی

سلام-من خواستم بگم هاااانوک زبونم بود.حالا نمیشه به من یه پِرَک طلا بدین؟!؟!؟!؟!؟

بی نام

سلام بر شما مدت مدیدی است که توفیق بهره مندی از وبلاگتان را از دست داده بودم. شاید مرا با کامنتهای گاه و بیگاهم ( با توجه به ملا لغتی بودنم) به یاد بیاورید. واما آقا مهران جسارتا قصد دارم چند نکته را یادآوری بکنم: 1- در ذکر نام پیامبر اکرم و حضرت امیر ( علیهماالسلام) هیچ پسوند و پیشوندی نظیر سلام ودرود ویا حضرت و اینها ننوشته اید. ببینید: حرم علی بن ابیطالب در شهر نجف.... شارع علی بن ابیطالب و ... پیامبر اسلام در همین مورد خطاب به علی بن ابی‌طالب گفته‌است...... برای کسی مثل شما که قطعا دلداده و عاشق پیامبر گرامی و ائمه اطهار ( سلام الله علیهم اجمعین) هستید شایسته است که قبل از ذکرنام این بزرگواران کلماتی نظیر حضرت یا مولا و پس از آن هم سلامی و تحیتی و یا آنچنان که مرسوم است عرض ارادتی (مثلا روحی فداه) بیاورید. عرض من تمام شد فقط یک کاریکاتور هم کنار مطلبم می گذارم. ببنید شما اگر می خواستید مثلا آدرس جایی در مدینه یا سوریه رابدهید هم قطعا می نوشتید عمربن خطاب و یا یزید بن معاویه. خب پس چه فرقی از نظر احترام در نوشتار بین اینها ( لعنهم الله) و آنها ( علیهم صلوات الله) هست؟ 2- در ذکر شخصیتهای مدفون در وادی السل

بی نام

2- در ذکر شخصیتهای مدفون در وادی السلام شما یا عمدا ( مثل شعرا در سرودن رباعی) سعی کرده اید که در انتهای لیست خواننده را شوکه کنید ( که در این صورت هیچ!) و یا سهوی در کار بوده که در ترتیب نوشتن اسامی آیت الله سید علی قاضی ( رحمه الله علیه) را در آخر آورده اید. کاریکاتور این مطلب این است که مثلا بگوییم: خوانندگان معروفی فلان جا حضور داشتند: نظیر احسان خواجه امیری،مانی رهنما، مجید اخشابی و محمدرضا شجریان! خداوکیلی اصلا آقای قاضی با رئیسعلی دلواری یا آیت الله صدر قابل مقایسه نیست و شما به این امر واقف هستید.

بی نام

3- تصویر شماره 2 ممکن است مکان تهجد مرحوم آیت الله قاضی باشد اما قطعا محل دفن ایشان نیست. محل دفن ایشان در وادی السلام تقریبا روبروی مقبره منسوب به حضرت هود و حضرت صالح ( علی نبینا و آله و علیهماالسلام) هست که عکسش رو براتون میل می کنم اگه میل داشته باشید! لطفا ایرادهای بنی اسرائیلی مرا تحمل کنید. احترام شما و قلم شیوایتان بر من که همیشه از مطالب نابتان خوشه چینی می کنم فرض است. موفق باشید.